Nieuwsbericht 23 november 2019


De waternimf van de Trave

Het in 1852 verschenen boek "Lübische Geschichten und Sagen" bevat een bijzonder volksverhaal rond de figuur Geert Reuter in Lübeck. (Ernst Deecke: Lübische Geschichten und Sagen. Carl Boldemann, Lübeck 1852, bladzijde 371).


Op de "Wikisource" pagina:  https://de.wikisource.org/wiki/Traven-Nix staat een korte Duitse samenvatting, die ik in mijn vertaling hieronder heb weergegeven:

In 1630 ging de heer Geert Reuter, die met het bakken van tegels en stenen de kost verdiende, op een avond rond de tijd dat de stadspoort gesloten werd naar Moisling, om daar de nacht door te brengen. Als hij onderweg op de dam of de Hohenstege is, ziet hij op het water een naakte gestalte die zich telkens opricht en dan roept "wee, wee, het uur heeft geslagen, maar de mens is niet gekomen!". Geert Reuter weet weliswaar niet wat het betekent, maar gaat rustig verder op zijn weg; daar komt vanaf de berg een knaap aanrennen en wil naar het water toe. Geert Reuter krijgt de jongen te pakken, houdt hem vast en vraagt : "waar wil je heen, mijn zoon?". De knaap antwoordt: "o laat me gaan, ik wil baden, ik moet baden". Dan zegt Geert Reuter: "doe dat om godswil niet". De knaap wordt nu bedroefd, maar laat zich stilletjes naar Moisling meevoeren. En daarmee heeft Geert Reuter toen vermoedelijk zijn leven gered.
Dergelijk geklaag heeft men vaker gehoord, zoals geloofwaardige mensen verzekerden, en telkens is op zo'n dag een knaap verdronken.


Petra Hacker, die me attent maakt op deze sage, schreef dat dit verhaal ongetwijfeld op een werkelijke gebeurtenis gebaseerd is. Dat ben ik helemaal met haar eens; al is het in de loop van de tijd natuurlijk aangekleed/opgeleukt met wat mystieke geheimzinnigheid.

Ze stuurde ook nog een prachtige geluidsopname van een vertelling van deze sage mee. Ik moet nog verifiëren of ik deze opname op de website mag plaatsen.

De figuur Geert Reuter vinden we natuurlijk in de stamboom van de Hanze Ruyters; er zijn twee en misschien drie kandidaten.
De ene, en meest waarschijnlijke is Gerhard Reuter, die behalve koopman ook raadsheer is geweest. (zie stamboom).
Deze Gerhard is in 1631 overleden, en wellicht dat het daarom om zijn zoon Gerhard gaat, die zou dan 31 jaar zijn. Een derde mogelijkheid is nog dat het om Gerhard Reuter gaat, die rond 1520 vanuit Zutphen naar Lübeck verkast en daar samen met Statius von Düren zo'n goedlopende tegelhandel had. Deze man heeft ongetwijfeld sterk tot de verbeelding gesproken en wellicht dat hij model heeft gestaan voor de Geert in het verhaal. Maar dan klopt het jaartal natuurlijk niet...

Wat zijn die Reuters toch fascinerend - en dan te bedenken dat wij hoogstwaarschijnlijk tot dezelfde familie behoren!

Met dank aan Petra Hacker uit Lübeck voor deze prachtige vondst!




Uw reactie

We hebben veel last van spam machines die dit formulier met onzin invullen. Vandaar de eerste vraag.

Wat staat hier?
Naam :
Reactie :
Als u uw emailadres invult krijgt u meestal binnen enkele dagen een antwoord terug. Dit adres zal niet zichtbaar zijn bij uw reactie op de website.
Emailadres :


Reacties op nieuwsberichten verschijnen meteen zichtbaar onder het betreffende nieuwsbericht. Uw reactie mag maximaal 500 karakters bevatten.
U kunt uw emailadres invullen als u een persoonlijk antwoord van mij verwacht; dit adres verschijnt NIET bij uw reactie op de website.